Bubbels met dragon en basilicum van Bemuse

Ben ik de enige met een haat-liefdeverhouding ten opzichte van alcohol? Moeilijk geloven van niet. Alcohol is gewoon lekker, en dan doel ik vooral op die complexe, diepe en bittere smaak dankzij het fermentatieproces en het geduldig brouwen, distilleren of vinificeren. Een glas rood met flink veel houtrijping, een verrassende nip tijmlikeur, speciaalbier in de kroeg: ik geniet ervan en doe dat ook regelmatig. Tel daarbij op dat ik een goede wijnspijspairing (zo'n geval 1 + 1 = 3) één van de bijzonderste ervaringen in het culinaire landschap vind en je ziet wel dat ik niet snel een borrel weiger.

Neemt niet weg dat ik me bewust ben van het feit dat alcohol zo zijn nadelen heeft. We moeten er allemaal wat minder van drinken en dat weet ik maar al te goed. Ik volg de ontwikkelingen op vlak van non-alcoholisch dan ook graag op en moedig elke nieuwe marktbetreder graag aan. Want natuurlijk geloof ik best dat je geen alcohol nodig hebt om tot eenzelfde complexe, diepe en bittere smaak te komen; de makers ervan zijn alleen nog niet zo aanwezig als dat de wereld brouwers, distilleerders en wijnmakers kent.

Van Planet PR kreeg ik onlangs een pakketje met vier blikjes 'mousserend alcoholvrij'. Met smaken als 'Wild Raspberry', 'Ginger & Cardamom', 'Original Hops' en 'Tarragon & Basil' klinken ze allemaal veelbelovend. Ook de verpakkingen zijn dat: die bevat naast zilveren versieringen ook serene kleuren en mooie letters. Het ziet er allemaal prachtig uit en alleen al daarom zou ik het met trots mijn koelkast uit toveren wanneer mijn gasten zich willen laten verrassen. Ook interessant aan het verhaal: de drankjes zijn een nieuwe versie van 's werelds oudste brouwsel: mede. In oorspronkelijke vorm is dat een soort honingwijn met minstens 3,5% alcohol, in de versie van Bemuse wordt het een blend met een naar 0,5% teruggeschroefd alcoholpercentage. Geen zin om de kleine letters te lezen? Onthoud dan maar dat Bemuse mousserende, non-alcoholische drankjes zijn op basis van honing en met suikerarm, natuurlijk, glutenvrij en calorie-arm als pilaren.

Maar hoe smaken ze dan? Qua eerste indruk kan ik me niet ontdoen van de vergelijking met kombucha - daar hebben de drankjes immers allemaal wel wat van weg. Toch onderscheiden ze zich ook subtiel door meer bitterheid en daarmee creëren ze een welkome afstand van de frisdrankassociatie. In de Tarragon & Basil had de dragon nog wat meer naar de voorgrond mogen treden en tegen mijn verwachtingen in blijkt de Wild Raspberry persoonlijke favoriet. De zure fruitsmaak kan het bitterzoete van de honing behoorlijk goed verdragen. En dit brengt me weer een stapje dichter bij een situatie waarin alcohol helemaal geen dilemma meer hoeft te zijn.